Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Επί της εκκωφαντικής Ευχής της Χριστίνας, για τα Χριστούγεννα... δηλ. τα Ηλιούγεννα, γιατί ο Χριστός γεννήθηκε την Άνοιξη, όχι τον Δεκέμβρη.


«Σας εύχομαι σε όλη σας την ζωή να περνάτε τα καλά Χριστούγεννα που σας αναλογούν και στο τέλος να ζήσετε την πραγματική έννοια. Γιατί υπάρχει Θεός, υπάρχει δικαιοσύνη και ευτυχώς που αποδίδεται κατά μόνας . Ευτυχώς που ο καθένας μας παραδίδει την ψυχή του μόνος του...»

Το ξέρω πως μου επιτρέπεις, καλή μου, αγαπητική αδεία, δυο κουβέντες πάνω στην Ευχή σου, την οποία μοιράζομαι και προσυπογράφω, με όλη μου την Δύναμη και Ψυχή.

Είναι αλήθεια πως όσοι έχουν μελετήσει τις επιθανάτιες εμπειρίες γνωρίζουν, κυρίως δε όσοι είχαν οι ίδιοι μια σχετική εμπειρία, οι λεγόμενοι «θανατοναύτες», πως την ώρα της αναχώρησής μας από το θεατρικό της ΕΔΩ ζωής – γιατί ΔΕΝ είναι η μόνη, αλλοίμονο αν ήταν (!) – όλη μας η ζωή περνάει μπροστά από τα μάτια μας, όσα πράξαμε, όσα επιφέραμε στους άλλους με τις σκέψεις και πράξεις μας. Και τριγύρω χορεύουν τα αντίστοιχα όντα, εκείνα που χαίρονται με όσα κάναμε, νιώσαμε, σκεφτήκαμε, πράξαμε και ονειρευτήκαμε. Τα αντίστοιχα...πλάσματα, είτε φέρουν φτερά, είτε κερατάκια και τις λοιπές ιδιότητες, προθέσεις, αλλά και ποιότητες.

Ναι, υπάρχει ΘΕΟΣ, κι ας καπηλεύτηκαν την ύπαρξή του τα θρησκευτικά συστήματα, ακουμπώντας στον Φόβο, την Ενοχή, και την Πνευματική τεμπελιά πολλών. Εκ του κοπαδιού.

Υπάρχει όμως αυτή η Οντότητα, ασύλληπτη με λόγια, ίσως και με σκέψεις. Μόνο η Καρδιά μπορεί να ακουμπήσει λιγάκι, ίσως, την Ύπαρξη αυτή, κυρίως τις ώρες που τα γόνατά μας ακούμπησαν την Γη, τις ώρες που ο Πόνος μας μαχαίρωνε αλύπητα, ΑΝ ΚΑΙ ο άνθρωπος πιστεύω δεν είναι εκ της κατασκευής του προορισμένος να μαθαίνει μέσω του Πόνου, αλλά, απλά, μέσω της Πρόθεσης.

Δεν γεννιόμαστε «αμαρτωλοί» και «λάθος», αλλά ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ στην πορεία κοινωνοί ποιοτήτων που ενστερνιζόμαστε προκειμένου να ανήκουμε στο κοπάδι, γιατί, πως θα ζήσουμε...χωρίς αυτό;; (!) Ο γκρεμός θέλει παρέα, η μιζέρια το ίδιο, η δυστυχία επίσης, το ίδιο και η κοινωνική υποταγή, ο φόβος, η ενοχή.... Όλα όσα τα συστήματα ΕΞΟΥΣΙΑΣ ονειρεύονται για Εμάς, όπως η Πολιτική, η «Οικονομία», και στο βάθος του κήπου, ότι ξεφεύγει από τα υπόλοιπα, το «τακτοποιεί» ανάλογα, η Θρησκεία.

Δικαιοσύνη ΥΠΑΡΧΕΙ, επίσης. Όχι σαν τα «λεφτά» που πολλοί ονειρεύτηκαν ότι υπάρχουν. Και άλλοι τόσοι έταξαν. Λες και η κρίση είναι πραγματικά...οικονομική. Δεν είναι. Είναι κρίση ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ. Όχι με την έννοια της παραγωγής Έργων Τέχνης, αλλά Έργων Ψυχής που ακουμπούν, αγγίζουν, αναγνωρίζουν, σέβονται και αγκαλιάζουν τον άλλον Άνθρωπο... Θυμάμαι τον όρο ενός παλιού φίλου, της Πολιτισμένης Ψυχής. Αυτό που λείπει σήμερα, γιατί οι άνθρωποι νομίζουν πως η Ευγένεια είναι Αδυναμία. Εγώ όμως θυμάμαι ΠΑΝΤΑ τον συγχωρεμένο τον πατέρα μου να μου τονίζει διαρκώς να μην κάνω ΠΟΤΕ το λάθος να εκλάβω την ευγένεια των άλλων ως αδυναμία, ή να τους επιτρέψω να πράξουν το αντίστοιχο με εμένα.

Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ μας είναι πως η κοινωνία ασθενεί βαριά, γιατί πολεμήθηκε και έγινε διάτρητη η επι-κοινωνία. Παντού γύρω μας άνθρωποι που φωνασκούν, ΠΆΝΤΑ επειδή φοβούνται, άνθρωποι που ξεπουλούν, επειδή δεν πιστεύουν στον εαυτό τους, άνθρωποι που προδίδουν, γιατί δεν υποστηρίζουν, και υπονομεύουν, και σιχαίνονται, τον εαυτό τους. Και Λόγια πολλά, παχιά, «πατριωτικά» δήθεν, γιατί είναι και της μόδας. Λόγια. Μόνο αυτά όμως, τίποτα άλλο.

Στο ΤΕΛΟΣ όμως, ο καθένας μας παραδίδει, όντως, την Ψυχή του, μόνος του. Αλλά και στην διάρκεια της Ζωής εδώ, την διαχειρίζεται μόνος του. Ας έχουμε λοιπόν, ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, στον κακό χαρακτήρα του προδότη, του αδύναμου, του φαύλου, του υποκριτή, του ψεύτη, του δειλού, απλά ΓΙΑΤΙ πέφτει μόνος του κάποια στιγμή. Νομοτελειακά.
Αλλά και στον αντίστοιχο «καλό» χαρακτήρα του Ανθρώπου που κέρδισε και δικαιούται να φέρει τον τίτλο «Άνθρωπος».

Κι ας μην είναι πραγματικά Χριστούγεννα, κι ας έχουν διαστρεβλωθεί ολοκληρωτικά τα λόγια του Χριστού, κι ας μην ίδρυσε ΠΟΤΕ καμία θρησκεία, κι ας μην παρέστησε ΠΟΤΕ τον ηγέτη, κι ας μην γεννήθηκε καν τα «Χριστούγεννα».
Κρατάμε τα έργα και τα λόγια του, και τα λόγια πολλών άλλων φωτισμένων οντοτήτων, που πήραν ίσως την λάθος στροφή μέσα στους Γαλαξίες και προσγειώθηκαν στον Πλανή-τη της απόλυτης Πλάνης, που δεν μπήκε καν στον κόπο να καταστραφεί... Εχθές. Υποθέτω θα έχει τους Λόγους του. Το ελπίζω.

Γιατί δεν επιτρέπεται να είναι η Ζωή μας, Άβατο, για Εμάς τους ίδιους. Δεν επιτρέπεται, είναι Ντροπή  να μας το επιτρέψουμε αυτό.


Ρίκα Κ. 

6 σχόλια:

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Γ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ είπε...

Εξαιρετικό κείμενο αφύπνισης, αγαπητή Ρίκα.
Βασικά τα Ηλιούγεννα, είναι μάλλον σήμερα, 21 προς 22 /12, το γνωστό χειμερινό ηλιοστάσιο, που προφανώς γιόρταζαν και οι Ρωμαίοι.

Καλά Χριστούγεννα εύχομαι σε εσένα και στην Χριστίνα!

Χριστίνα είπε...

Αγαπημένη μου Ρίκα,
Όταν ξεκινήσαμε να φτιάξουμε αυτό το ιστολόγιο είχαμε πει πως εδώ είναι το σπίτι μας και μέσα σε αυτό έχουμε το δικαίωμα να είμαστε ελεύθερες , αλλά και γενικά.
Μπορούσαμε να πούμε ότι σκεφτόμασταν , ότι νιώθαμε , ότι πιστεύαμε. Ο λόγος απλός γιατί ποτέ μέσα από τη διαδικτυακή κοινότητα δεν θελήσαμε ή δεν προσβλέπαμε σε μια αναγνώριση είτε ατομική είτε συλλογική .Βλέπεις είχαμε και ακόμα έχουμε την άποψη πως οι άνθρωποι αναγνωρίζονται από την επί προσωπικού ζωή κατά βάση και όχι από τις ηλεκτρονικές σκέψεις οι οποίες ως ένα βαθμό μπορεί και να σαγηνεύσουν με ψεύτικες ιδέες και κρίσεις . Σαφέστατα λοιπόν δεν χρειάζεται καν να ρωτάς αν επιτρέπω γιατί απλά δεν είναι δικό μου είναι δικό μας. Και το μας σε μένα παίζει μεγαλύτερο ρόλο από το μου βλέπεις δεν θεωρώ πως η κτήση έχει αξία όταν κάποιος την χαίρεται μόνος του .
Επ’ αυτής της βάσεως το ίδιο ισχύει και για όλους όσους επιλέγουν να μιλούν σε μας, για εμάς, στο ιστολόγιο μας είτε να διαβάζουν απλός.
Σε ότι αφορά τώρα το θέμα Θεός το ξέρεις καλά πως για μένα Άλλο ο Θεός και η Πίστη μας σε Αυτόν και άλλο η Θρησκεία έτσι όπως οι χρισμένοι εκπρόσωποί του .
Άλλωστε και ο Ίδιος πιστεύω το γνωρίζει αν διαβάσεις την αποκάλυψη του Ιωάννη και τις επτά επιστολές στις επτά εκκλησίες.
Πέραν αυτών θα συμφωνήσω όπως πάντα σε όλα μαζί σου (άλλωστε αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε όπως λέει και η παροιμία , πράγμα σπάνιο για γυναίκες αλλά ενίοτε υπάρχουν και φιλίες ανάμεσα σε γένους θηλυκού εκτός από μαλλιοτράβηγμα – εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι το καλό το μήλο είναι πολύ ψηλά στο δέντρο , αυτό για να μη ξεχνάμε ότι είμαι και ψηλομύτα χαχαχχ).
Ρίκα μου , μέχρι πριν πατήσω τα 40 πίστευα ότι είναι πιο εύκολο να αγαπάς από το να μισείς τελικά είναι ακριβώς το αντίθετο …Το μίσος για το πλείστο των ανθρώπων είναι πιο ευκολοπροσβάσιμο από την αγάπη καθώς καλύπτει όλες τις ανασφάλειες των ανθρώπων και ως εκ τούτου παρουσιάζει ότι θα ήθελαν να είναι και όχι ότι πραγματικά είναι . Επ αυτού λοιπόν μισούν όλους εκείνους που είτε ηθελημένα είτε αθέλητα λόγω χαρακτήρα του καθρεφτίζουν με τον εαυτό τους όλα εκείνα που θα ήθελαν να μη μπορούν να ‘’δούν’’

Χριστίνα είπε...

Καλά Χριστούγεννα Γεράσιμε...με Υγεία και Αγάπη και ό,τι επιθυμείς .

Χριστίνα είπε...

Ο κακώς δαίμων του τυπογραφείου


Σε ότι αφορά τώρα το θέμα Θεός το ξέρεις καλά πως για μένα Άλλο ο Θεός και η Πίστη μας σε Αυτόν και άλλο η Θρησκεία έτσι όπως οι χρισμένοι εκπρόσωποί του τα παρουσιάζουν και τα τοποθετούν χρόνια τώρα

Ρίκα Κ. είπε...

Σ’ ευχαριστώ φίλε μου Γεράσιμε, ανταποδίδω τις Ευχές, πάντα να έχεις Υγεία, Έμπνευση στην Τέχνη και στα έργα σου, και Δύναμη.

Ρίκα Κ. είπε...

Χριστινάκι μου, εννοείται συμφωνώ σε όλα όσα αναφέρεις.
Εμείς δεν είχαμε ποτέ κρυφή ατζέντα, δεν την χρειαζόμαστε. Μας είναι περιττή.

Αλήθεια επίσης είναι πως οι διαπροσωπικές ανθρώπινες σχέσεις είναι ο αδιάψευστος καθρέφτης όλων, εκεί φαίνεται καθαρά ποιος είναι κύρης του Εαυτού του άρα και κάτοχος του ηθικού πλεονεκτήματος, και ποιος κακομοίρης. Στα λόγια όλοι μπορούν να ανέβουν το Έβερεστ, βέβαια αυτοί που ισχυρίζονται με στόμφο κάτι ανάλογο, μεταφορικά έστω, είναι πάντα εκείνοι που δεν μπορούν ούτε σε σκαμπό να ανεβούν.

Έστω, ας έχουμε όλοι, Καλά Χριστούγεννα (κι ας μην είναι...), και οι κύρηδες, και οι κακομοίρηδες. Όλοι έχουμε Ψυχή.
Χρόνια Πολλά ! Με Υγεία και Χαρά.