Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Λέο Μπουσκάλια "Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά Ελεύθερος."


«Όταν γελάς, κινδυνεύεις να σε περάσουν για χαζό. Και τι με αυτό; Οι χαζοί διασκεδάζουν πολύ!» 

«Όταν κλαις κινδυνεύεις να σε περάσουν για συναισθηματικό. Και βέβαια είμαι συναισθηματικός. Μου αρέσει. Τα δάκρυα βοηθάνε.» 

«Όταν ανοίγεσαι στον άλλο, κινδυνεύεις να μπλέξεις. Ποιος λέει ότι το μπλέξιμο είναι κίνδυνος; Εγώ θέλω να μπλέξω.» 

«Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό. Και τι άλλο έχω να δείξω;» 

«Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους, κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής. Α, μ έχουν χαρακτηρίσει πολύ χειρότερα από αυτό.» 

«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην στο ανταποδώσουν. Δεν αγαπώ για να μου το ανταποδώσουν.» 

«Όταν ζεις, κινδυνεύεις να πεθάνεις¨ Είμαι έτοιμος για αυτό….»

«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να απογοητευτείς, κι όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις. Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις, γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. Ο άνθρωπος που δεν ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε, δεν είναι τίποτε. Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη, όμως δεν μπορεί να μάθει και να νιώσει και να αλλάξει και να αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει. Δεμένος με τις βεβαιότητές του, είναι ένας σκλάβος. Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!» 


by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Αναδημοσίευση από :  http://www.katohika.gr/2012/12/blog-post_3896.html

1 σχόλιο:

Χριστίνα είπε...


Όσο πιο ευαίσθητος κάποιος τόσο πιο δυνατός . Όταν δεν αρνείσαι το συναίσθημα και δεν το κρύβεις με φόβο παρεξηγήσεως από τα ποταπά και μηδαμινά μυρμήγκια της καθημερινότητα που προσπαθούν μέσω εξωτερικής εμφάνισης, ήχου- χροιάς – τόνου φωνής, θέσεως , οικονομικής ευμάρειας να επιβάλλουν τις αδυναμίες τους , τόσο πιο δυνατός είσαι.
Τα δάκρυα βοηθάνε να καθαρίζει κάποιος την ψυχή του να μπορεί να βλέπει με τα μάτια της συνείδησης και να πράττει με την καρδιά του.
Τα δάκρυα βοηθάνε να εκφράσει κάποιος το συναίσθημα το οποίο δεν είναι μακράν της λογικής αλλά συμπράττει με αυτή .
Δούλοι της ανυπαρξίας όσοι νομίζουν ότι παγώνοντας το συναίσθημα μπορούν να επιβληθούν στον συνάνθρωπο. Εχουν την δυνατότητα να το κάνουν στο σώμα του μόνο κάποιες φορές , όμως όσο η ψυχή και το μυαλό παραμένουν ελεύθερα η πράξεις θα ακολουθούν και το σώμα θα ανατάσσεται.
Γι αυτό αγαπημένο μου Ρικάκι να φοβούνται οι αναίσθητοι διότι οι ευαίσθητοι μπορούν να κινήσουν τον ουρανό ενώ οι αναίσθητοι σκοντάφτουν στο κόκκο της άμμου .
Για αυτό ανοίγομαι για να μπλέξω ώστε να έχω την εμπειρία πώς να βοηθώ τους άλλους να ξεμπλέκουν και εμένα να μη μπλέκω πάλι. Πώς γίνεται αυτό ; εκδηλώνοντας τον πραγματικό μου εαυτό στους άλλου που πλείστον αυτών θεωρούν ότι είναι ψεύτικος γιατί έχουν μάθει να ζουν στην ψευτιά θεωρώντας την πλέον αλήθεια . Γι αυτό εκθέτω και εκθέτομαι , μπορώ και θέλω και δεν θέλω μόνο όταν μπορώ. Κινδυνεύω να πεθάνω αλλά ήδη το γνωρίζω καθώς το μόνο σίγουρο στη ζωή είναι ο θάνατος.Dum spiro spero Ρίκα μου..Να ένας από τους χίλιους λόγους που ταιριάξαμε…..